11月3日
ผูกพัน...
วันนี้ช่างเปนวันที่ฉันรู้สึก เศร้า เหงา อ้างว้าง ++ มากที่สุดเท่าทีเคยมีมา
มันรู้สึกเหมือนกับมาโลกนี้ไม่มีใครเลยนอกจากฉันคนเดียว...
ทั้งๆที่วันนี้ฉันมีผู้คนที่รายล้อมรอบข้างมากกว่าวันที่ผ่านมา
มันช่างเปนวันที่คึกครื้นสำหรับใครหลายๆคน มีเพื่อน++พี่++น้อง
มาร่วมกันทำกิจกรรม...ปลูกต้นไม้กันอย่าครื้นเครง และหนึ่งในจำนวนนั้นก้อมี..ฉัน
แต่เสียดายที่ไม่มี..เธอ คนที่เคยเคียงข้าง เคยหยอกล้อ หัวเราะ เหงา เศร้า และมีความสุข
ไม่น่าเลย...ทุกๆครั้งที่มีฉัน ที่นั่นก้อต้องมีเธอ แต่วันนี้มันรู้สึกแปลกๆยังไงก้อไม่รู้อ่ะ
ไม่รู้ว่าคนอื่นแกล้งฉันรึป่าว...ทำไม ทำไมถึงมีแต่คนถามล่ะ+++ก้อรู้ทั้งรู้
แต่อย่างน้อยฉันก้อยังดีใจที่ยังมีหลายๆคนเข้าใจ คอยปลอบใจ ให้กำลังใจ คอยเปนเพื่อน
+++มีคนถามฉันว่า ฉันเคยเหงาบ้างมั้ย+++
+++เคยซิ...ฉันตอบ+++
+++ไม่เปนไรหรอกนะ อย่างน้อยความเหงา มันก้อสอนให้ฉันมีความเข้มแข็งและอดทนมากขึ้น+++
+++ขอโทษนะที่ไม่ได้ไปส่งจนถึงที่หมาย...แต่ยังไงก้อคิดถึงเสมอ+++ อิอิอิ
ไปล่ะ..ง่วงแล้ว ดีใจนะที่โทรมา ฝันดีฝันหวานนะ++++ อู๊ดๆๆๆๆ

